بسیار اتفاق می افتد که از کسی انتقاد می کنیم و سپس فراموش می کنیم که چه گفته ایم و

 چه کرده ایم . در نتیجه ، انتقاد شونده را در سرگردانی و این احساس که بازیچه انتقاد کننده 

 واقع شده و به طور قطع ، بدون اینکه راهنمائی شده باشد ، رها می کنیم .

 اگر قرار است که انتقاد شما واکنش سازنده ای به دنبال داشته باشد ، باید نشان دهید که نه

 تنها به آنچه گفته اید متعهدید ، بلکه به رفتاری که انتظار دارید ، در اثر انتقاد شما در پیش

 گیرد نیز ارج می نهید . باید نشان دهید که موضوع برای شما دارای اهمیت است و آمادگی

 برای روبرو شدن با آن را دارید . به عبارت روشن تر ، انتقاد سازنده ، در جستجوی راهی

 برای برقراری ارتباط بین انتقاد دهنده و انتقاد گیرنده به منظور نیل به هدف مشترکشان

 است . برای مثال ، یک تذکر کلی مانند " این فکر خوبی نیست " خشک ترین حالت شروع

 یک انتقاد است . برای اینکه این انتقاد اثر مفیدی داشته باشد ، باید همراه با توضیح و

 پیشنهادی باشد که نشان دهد ، چرا این فکر خوبی نیست و چه اقدامی می تواند بهتر و

 عملی تر باشد . مدیر جوانی تعریف می کرد که یک ماه پس از استخدام ، رئیسش با

 اعتراض  به او گفته بود که روی کارهای بی اهمیت ، خیلی وقت صرف می کند ." او فقط

 همین را گفت  و رفت . من نمی دانستم چه کنم ، چون نمی دانستم امور بی اهمیت از نظر

 او کدام است یا از من انتظار دارد وقتم را روی چه کاری متمرکز کنم . بدتر از همه ، این

 که دیگر راجع به این موضوع حرفی نزد . ماه ها در این وحشت دائمی دست و پا می زدم

 که مبادا به علت بی لیاقتی اخراجم کند ." اگر به انتقادتان معتقد و متعهد نباشید ، شاید اصلاً

 چنین انتقادی را مطرح نکنید . بدون پیگیری شما ، امکان کمی وجود دارد که انتقادتان

 سازنده و ثمربخش باشد .

 تاثیر طرز فکر و طرز تلقی

 هنگام انتقاد باید به این نکات توجه کنیم :

 هنگامی که از کسی انتقاد می کنیم ، آیا از احساسات خود آگاهی دارم ؟ احساساتم مثبتند یا

 منفی ؟

 اگر هنگام انتقاد ، احساس خصومت ، اضطراب یا لحن سرزنش آمیز داشته باشید ، انتقاد

 شما هم به همان رنگ در خواهد آمد .پوشاندن طرز فکر منفی دشوار است و طرف مقابل

 هم آماده است که بیشتر نسبت به طرز فکر و تلقی شما واکنش دهد ، تا به معنب و مفهوم

 گفته هایتان .

 اما انگیزه ای که در پس انتقاد نهفته است ، همیشه به آسانی قابل تشخیص نیست . مثلاً

 مردی که شغل خود را از دست داده ، ممکن است زیاده از حد از همسر و فرزندانش انتقاد

 کند ، واقعیت این است که او گناه را به گردن خانواده اش می اندازد ، زیرا احتیاج دارد که

 عزت نفس از دست رفته خود را به طریقی باز یابد و برای این کار راهی جز انتقاد از

 همسر و فرزندانش نمی شناسد . در واقع او ، با مجروح کردن دیگران ، بر زخم خود مرحم

 می گذارد !

 معمولاً انگیزه ها رو با توجه به شرایطی که در آن انتقاد پدید آمده می توان شناخت .

 هنگامی که همسرتان برای رفتن به مهمانی شام حاضر می شود ، یکی از چیزهائی که

 ممکن است به او بگوئید این است که لباسی که قصد دارد بپوشد ، برازنده او نیست . انگیزه

 شما ممکن است این باشد که او را از ناراحت شدن در مهمانی نجات دهید ، یا به او کمک

 کنید که شایسته تر به نظر برسد . اما اگر درست به موقعی که می خواهید به مهمانی وارد

 شوید چنین انتقادی از همسرتان بکنید ، مسئله فرق می کند و انگیزه شما به احتمال زیاد می

 تواند ناشی از کینه توزی باشد .

شاد و پر انرژی باشید