بخشندگی ایرانیان
از قدیم الایام ایرانیان به عنوان مردمی بخشنده شناخته شده اند . این بخشندگی گاه در مقابل
قدر شناسی از دیگران بوده و گاه در اکثر موارد هم تحت تاثیر مذهب قوت پیدا کرده است .
این خصلت پسندیده ، تحت تاثیر هرچه باشد ، در فرهنگ ما ارزشمند است .
کمتر مردمی را مانند ایرانیان می توان دید که غذای خود را با دیگران تقسیم کنند ...
در زمان احتیاج و نیاز با جان و دل به کمک دیگران بروند . سوغاتی دادند و هدیه دادن
ایرانیان هم نشات گرفته از بخشندگی آنان است . میهمان نوازی هم خصلت گشاده دستی ،
دست و دل بازی و بخشندگی را می طلبد .
ایرانیان بخشندگی را از زمان کودکی به فرزندانشان می آموزند و شخص از کودکی این
خلق و خوی خوب ایرانیان را در بر می گیرد ... خلق و خوی که همه ایرانیان با آن آشنا
هستند و به هم انتقال می دهند .
" گرترودبل " در سفرهای خود که حاصل سفرش در سال 1892 به ایران بود ، می نویسد:
بخشندگی و مهر و عطوفت را در تمامی شهرهای ایران در بین مردمانشان دیده ام ...
او می نویسد : ما در غرب نه مهمان نوازی داریم نه آداب و رسوم ... مهمان نوازی
ایرانیان که حتی با غریبه ها هم چنین برخوردی دارند ، از بخشندگی آنان می آید .
در ایران ، حتی روستاهای کوچک دیدم که زنها غمخوار و دردکش مردانشان هستند و
برای حفظ پایمردی و وقار و غرور شوهر به هرگونه فداکاری و ایثار دست می زنند که
باز هم این چنین مسائلی از بخسندگی آنان ریشه می گیرد ...
شاد و پر انرژی باشید
به نام ایزد یکتا و عرض سلام و خوش آمدگویی به شما بازدیدکننده محترم!