رازهایی برای شروع یک زندگی نو

بارها شنیده ایم که مردم به یکدیگر می گویند : به هم انرژی مثبت بدهید ، اما نمی دانند

چطور !

این افراد مطلب زیر را بخوانند :

1-    چه کنیم که از هجوم غم و غصه ها در امان بمانیم ؟

2-    چگونه می توانیم در خود و دیگران ایجاد شادی کنیم ؟

این دو مبحث ، تحت دو عنوان قابل ذکر است ؛ به ترتیب : مثبت اندیشی و شادی

درمانی .

اول : این که ببینیم چه چیزهایی ما را به غم و غصه وادار می سازد ، تا از آن ها

احتراز کنیم ؟

1-    نگرانی های حاصل از از دست دادن سلامتی خود یا دیگران .

2-    نگرانی های ناشی از فقر و تنگ دستی در حال و آینده .

3-    نگرانی های ناشی از ناکامی در خانه ، خانواده یا شغل و شان .

4-    نگرانی های ناشی از گناه کاری و عواقب جهنمی آن .

به نظر می رسد که اگر درست بیندیشیم ، شاید به این نتیجه گیری ها برسیم :

1-    ما برای غم و غصه آفریده نشده ایم ، همان گونه که بچه های سالم از هر جیزی

     ندای شادی در می آورند .

2-    این هستی به سر و حساب نیست و حیات هیچ موجودی به خودش واگذار نشده است.

3-    ما دارای صد میلیارد سلول مغزی هستیم ، تازه از سلول های مغزی دیگران هم می

     توانیم استفاده کنیم .

پس بیایید این گونه بیندیشیم :

هرگز خودمان را با هیچ کس و حتی گذشته خودمان مقایسه نکنیم ، چون امکان مقایسه

دو نامحدود وجود خارجی ندارد .

دوم : چگونه می توانیم شادی را در خود و دیگران پایا و پویا کنیم ؟

مسلماً شادی مهمترین نعمت الهی است که به همه موجودات به ویژه به انسان ها هدیه

داده شده است . بیایید شادی و شادی آفرینی را از طبیعت یاد بگیریم :

1-    درخشش ماه ، ستاره ، منظومه و هکشان ها ، ... آیا تصور نمی کنید این جلوه های

     زیبایی نشانه ای از جمال دارد و پیامی از کمال .

2-    درختان ، گل و گیاه و این همه رنگ ، عطر و خاصیت و ... این ها نیامده اند تا

     شادی را برای من و شما به ارمغان بیاورند ؟

3-    این همه پرنده ، چرنده و حتی درنده و دونده ، آیا همه و همه در یک ماموریت الهی

     به صورت تکوینی قرار نگرفته اند ، یعنی آن ها برای خودشان این عرض اندام ها

     را دارند یا برای ما ؟

4-    مصاحبت انسان های خوب ، از هر نظر ، ظاهر و باطن و هر دو ، شادی آفرین

     نیست ؟

خدماتی که انبیاء و اولیاء ، مخترعین و مکتشفین و ادبا و عرفا و ... به بشریت کرده اند

، آیا جز این پیام دارند که :

ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند     تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری

همه از بهر تو سرگشته و فرمانبردار           شرط انصاف نباشد که تو فرمان نبری

شاد و پر انرژی باشید