جهانگردان و مسافرانی که از کشورهای اروپائی به ایران سفر کرده اند ، عموماً به دلیل

 

تفاوت آداب و رسوم مردم کشور خود با ایرانیان تحت تاثیر نوع ارتباط گرم هموطنان با

 

میهمانان خود قرار گرفته اند ، به همین دلیل مشاهده برخی صحنه ها که برای ما ایرانیها

 

جزو رفتارهای عادی روزمره به شمار می آیند ، این جهانگردان را به تعجب و اظهار

 

شگفتی وا داشته است .

 

« جیمز استوارت » که در سال 1305 هجری شمسی به چند کشور آسیایی و از جمله

 

ایران سفر کرده است ، در بخشی از سفرنامه خود آورده است ، هنگام ظهر بود و برای

 

خرید به بازار یکی از شهرهای مرکزی ایران ( ظاهراً یزد ) رفته بودم ، هریک از

 

بازاری ها برای سرو ناهار سفره ای وسط مغازه پهن کرده بودند . عده ای هم هنوز در

 

حال خروج از بازار بودند . وارد هر مغازه ای که می شدم ، مغازه دار به اصرار در

 

خوردن غذا و شریک شدن در سفره تعارف می کرد و گاهی حتی لقمه ای آماده کرده و

 

به اجبار در دستان من قرار می داد . این رفتار ایرانیها برایم بسیار جالب بود . در دل

 

از این همه مهمان نوازی تحسینشان کردم .

 

من با این اخلاق در اروپا بیگانه بودم و اصلاً چنین رسمی را در بین مردمان کشورهای

 

غربی ندیدم ... ایرانیها ، مردمانی بسیار خونگرم هستند و اینکه مال خود را با کسی

 

تقسیم می کنند ، از نادر رفتارهایی است که در دنیا با آن مواجه شدم و تا سالها پس از

 

خروج از ایران نمی توانستم این مسئله را هضم کنم .

 

 

شاد و پر انرژی باشید